Renee Olsthoorn
Menu

Renée Olsthoorn

auteur - vertaler

Hunkerend uitkijken naar de pre-fall collecties...

Manolo Blahnik

Toen ik laatst mijn boeken- en tijdschriftencollectie drastisch aan het opschonen was, trof ik een paar héél oude glossy's aan. En zoals dat gaat bij vlagen van opruimwoede, neem je een pauze en bladert even door die oude meuk.

Ik blader door een paar Grazia's, Cosmopolitans en Marie Claires en blijf steken bij een artikel in een aflevering van de Marie Claire met de intrigerende titel “’t nieuwe straatbeeld’.  Daar moest ik het mijne van weten... 

Een modereportage, dat sprak vanzelf, en na lezing van de intro - “Mocht je hunkerend uitkijken naar het nieuwe fashion seizoen: de pre-fall-collecties beloven véél goeds” - nam ik de geselecteerde modellen eens goed onder de loep. De serie foto’s met een en hetzelfde aantrekkelijke model op hele hoge puntige metallic leren, werkelijk schitterende, Manolo Blahnik pumps, ‘schrijdend’ over kinderhoofdjes (!) op diverse locaties in The Big Apple boden inderdaad een straatbeeld dat voor mij inderdaad volstrekt nieuw was...

Ik moest een beetje grinniken om deze wel erg eufemistische titel, zelfs Fifth Avenue, waar ik ook heb gelopen in een smaakvol doch voor mijn portemonnee betaalbare outfit, biedt echt niet het straatbeeld dat dit blad ons wil doen geloven. Alleen maar jurkjes van ruim vijftienhonderd euro? Alleen maar pantalons van om en nabij de twaalfhonderd? Manolo’s en Diortassen waarvan de prijzen niet eens worden vermeld en jasjes van ruim tweeduizend euro?

Beeldig allemaal, dat wel, smaakvol ook, classy. Om van te kwijlen! Maar ook op die fraaie laan eerder uitzondering dan regel; tasjes van H&M zijn er wijder verbreid, echt waar.

Fifth Avenue

Uiteraard zijn er vrouwen, zoals Melania - I don't care, do u? - Trump, Kim - proud of my ass - Kardashian of Paris - seks tape - Hilton die zich zonder te verblikken of te verblozen pre-season kleding kunnen veroorloven waaraan dergelijke prijskaartjes hangen. Maar het leeuwendeel van de vrouwelijke wereldbevolking zal niet op deze wijze deel gaan uitmaken van dit zogenaamde nieuwe straatbeeld. 

Maar dit straatbeeld bestaat niet. Nou ja, alleen in de sprookjeswereld zoals die door de modewereld wordt verkocht.

Is daar iets mis mee, vraagt een inwendig stemmetje me ietwat bits. Nee, eigenlijk niet. Toegegeven, aanvankelijk beschouwde ik die titel bij deze reportage enigszins cynisch, wat sarcastisch, zo niet moralistisch, vond het wat ongepast. Maar ten slotte besloot ik de wat - in míjn ogen, maar logischerwijze niet in die van de redactie van het modeblad - dubieuze titel voor lief te nemen, en de beelden en de couture die erin werd getoond, als geheel en op onderdelen, zuiver op hun schoonheid te beoordelen: de straten van New York dus als fraai decor voor beeldschone kasjmieren jassen, zijden en wollen crêpe jurken, wollen rokjes en broeken in schitterende tinten, de eerder genoemde killer pumps en dito tassen...

Kortom, een lust voor het oog. Puur genieten.

Bladerend door dit volstrekt onbereikbare sprookjesstraatbeeld, gaat mijn fantasie met mij aan de haal, en stiekem fantaseer ik erop los: ik loop over Fifth Avenue met die fraaie Manolo’s aan mijn voeten, Tiffany oorbellen in mijn oren, een zijden jurk van Reed Krakoff om mijn lijf, en daaroverheen een kasjmieren jas van Vuitton, op weg naar mijn Upper East Side penthouse om mijn Chanel zonnebril, Yves Saint-Laurent lipstick en Gucci portefeuille op te bergen in mijn nieuwste aanwinst: een lamsleren tas van Dior...

Goed, de pauze is voorbij, in de prullenbak met de bladen en weer aan het werk.

 

@Renée Olsthoorn, 2012, herzien 2018

 

Go Back

Comment